La función del arte es la de transmitir la impresión del objeto como visión y no como reconocimiento. El procedimiento del extrañamiento del objeto. Para hacer de un objeto un hecho artístico es necesario extraerlo de la categoría de los hechos de la vida... agitar el objeto extraer el objeto de la serie de asociaciones cotidianas.
Artearen funtzioa da objektuaren inpresioa ikuspen gisa transmititzea, ez ezagutzat gisa. Objektua arrotz bihurtzeko prozedura. Objektu bat gertakari artistiko bihurtzeko, beharrezkoa da bizitzako gertakarien kategoriatik ateratzea… objektua astindu, eguneroko elkarte‑kateetatik kanpora ateratzea.
Artea astintzea:
ikuspenaren eta arrotzezpenaren boterea
Batzuetan, arteaz hitz egiten dugunean, oharkabean pentsatzen dugu
bere egitekoa dela errealitatea imitatzea, objektuak fidelki
erreproduzitzea edo mundua ispilatzea. Baina bada ideiaren muinean beste
zerbait: ikuspena, ez ezagutza. Objektua berriro ikustea, lehen aldiz bezala, ohikoaren lokarria askatuta.
“La función del arte es la de transmitir la impresión del objeto como visión y no como reconocimiento…”
dioen planteamenduak hori eskatzen du: objektua erauzi eguneroko
automatikotasunetik, astindu, desordenatu, estrainiatzea. Eta une
horretan, objektu berak bere burua erakusten du beste modu batean,
arruntetik kanpo.
Arrotzezpena ez da izen potolo bat bakarrik. Egia esan, mekanismo
xume baina eraginkorra da: ohikoari beste argi bat ematea. Zer da
literatura, azken finean, hori ez bada?
Idazteko: objektuak astindu
Nabarmena da zein erraz bihurtzen garen gure zentzuen inertzia.
Gauzak begiratzera ohitzen gara, baina ez ikustera. Eta arteak—izan
poesia, prosa edo bestelako adierazpide bat—behartzen gaitu begi-puska
berri horretara.
Hau da helburua:
- objektua bizitzaren kategoriatik ateratzea,
- egunerokotasunaren loturetatik askatzea,
- eta hartan dagoen potentzial estetikoa askatzea.
Idazteko ere baliagarria da. Hainbeste aldiz ikusi dugun esaldia,
irudia edo keinu bat eraldatu egiten da perspektiba aldatzen dugunean.
Eta hor, testuak arnasa hartzen du.
Irakurgaiak eta ildoak
Pentsamendu hauek lagungarri dira irakurle eta idazleentzat;
bereziki, badagoen leku batean dir-dir egitea bilatzen dutenentzat. Eta
horri buruz, umorearen eta ironia beltzaren bidez, badago irakurri
beharreko klasiko bat:
Irakurgaiak:
Newman, S., & Mittelmark, H. (2010). Cómo no escribir una novela. Seix Barral.