La función del arte es la de transmitir la impresión del objeto como visión y no como reconocimiento. El procedimiento del extrañamiento del objeto. Para hacer de un objeto un hecho artístico es necesario extraerlo de la categoría de los hechos de la vida... agitar el objeto extraer el objeto de la serie de asociaciones cotidianas.
Batzuetan, arteaz hitz egiten dugunean, oharkabean pentsatzen dugu bere egitekoa dela errealitatea imitatzea, objektuak fidelki erreproduzitzea edo mundua ispilatzea. Baina bada ideiaren muinean beste zerbait: ikuspena, ez ezagutza. Objektua berriro ikustea, lehen aldiz bezala, ohikoaren lokarria askatuta.
“La función del arte es la de transmitir la impresión del objeto como visión y no como reconocimiento…” dioen planteamenduak hori eskatzen du: objektua erauzi eguneroko automatikotasunetik, astindu, desordenatu, estrainiatzea. Eta une horretan, objektu berak bere burua erakusten du beste modu batean, arruntetik kanpo.
Arrotzezpena ez da izen potolo bat bakarrik. Egia esan, mekanismo xume baina eraginkorra da: ohikoari beste argi bat ematea. Zer da literatura, azken finean, hori ez bada?
Idazteko: objektuak astindu
Nabarmena da zein erraz bihurtzen garen gure zentzuen inertzia. Gauzak begiratzera ohitzen gara, baina ez ikustera. Eta arteak—izan poesia, prosa edo bestelako adierazpide bat—behartzen gaitu begi-puska berri horretara.
Hau da helburua:
- objektua bizitzaren kategoriatik ateratzea,
- egunerokotasunaren loturetatik askatzea,
- eta hartan dagoen potentzial estetikoa askatzea.
Idazteko ere baliagarria da. Hainbeste aldiz ikusi dugun esaldia, irudia edo keinu bat eraldatu egiten da perspektiba aldatzen dugunean. Eta hor, testuak arnasa hartzen du.
Irakurgaiak eta ildoak
Pentsamendu hauek lagungarri dira irakurle eta idazleentzat; bereziki, badagoen leku batean dir-dir egitea bilatzen dutenentzat. Eta horri buruz, umorearen eta ironia beltzaren bidez, badago irakurri beharreko klasiko bat:
Irakurgaiak:
